3 odpowiedzi w tym temacie

[johnass]

Zapraszamy do dyskusji.

[Tom_Logan]

Mam wrażenie, że poziom jednak rośnie. Ten odcinek wybił się trochę ponad to co widzieliśmy do tej pory, może dlatego że był całkowicie pozbawiony Samuraja, którego jakoś nie mogę przetrawić. Zamiast tego było trochę tego co znamy z poprzednich sezonów. Raz, że pojawiła się znajoma Hank'a z Nowego Jorku, część odcinka wypełniły sceny przy kolacji co zawsze lubiłem w tym serialu chociaż nie stoją już na takim poziomie jak kiedyś. Charlie znowu trochę przygasł, jego randka w ciemno nie była specjalnie zabawna. Na koniec trochę dramatu ale odcinek jak najbardziej na plus. Chyba dawnej formy już nie uświadczymy, Californication się zmieniło ale dalej potrafi rozbawić.

[Macmax]

Sceny przy kolacji są coraz bardziej niesmaczne, trudno mnie zgorszyć, ale te wszystkie gadki o dildo w gejowski sposób były męczące. I wychodziły w głównej mierze od takich starych degeneratów jak Stu czy Bates.
Całe towarzystwo jakoś mocno wiek sięgnął i poziom ich wyuzdania i zmęczenia seksem sięgnął zenitu.
Na tym tle miłosne wyznania Hanka wyglądały tragicznie śmiesznie, ile to razy będzie to samo przeżywał i opowiadał w kółko te fantasmagorie o wielkiej miłości?!
A Charlie zamiast się zabrać za tą nianię to też jakiegoś ponurego raszpla wciągnął, weźcie chłopaki zacznijcie się bawić!

[delta1908]

Tytuł tego odcinka jest bardzo adekwatny do tego co prezentuje ten sezon. Czyli "czekamy na cud", że może jednak serial przebudzi się z letargu, w który bez wątpienia zapadł. Ten odcinek IMO najsłabszy z dotychczasowych. Te rozmowy przy stole i tematyka były śmieszne przez pierwsze trzy sezony, a teraz są już przemielone na wszystkie możliwe sposoby i zupełnie mnie nie bawią.
Mało było Charliego, ale jak już się pokazał to dał chłopak czadu i to całe 5 sekund , a jego komentarz na temat pierwszego razu rozwalił mnie po całości.
Coś czuję, że z tego serialu nic dobrego już niestety nie wycisną. Obym się mylił i został przyjemnie zaskoczony.