1 odpowiedź w tym temacie

[johnass]

Opis:
Nina (Natalie Portman) jest baleriną w jednym z najlepszych zepołów baletowych w Nowym Jorku. Panuje tam zimne wyrachowanie. Baletnice zrobią wszystko, by zepchnąć w dół dziewczynę, która tylko stanie o stopień wyżej niż one. Zbliża się kres kariery Beth i rozpoczyna się polowanie na jej miejsce w "Jeziorze Łabędzim". Główną rolą jest postać Odett, królowej łabędzi. Rola ta jest trudna, bo balerina będzie musiała grać zarówno słodkiego "Białego Łabędzia", jak i mrocznego "Czarnego Łabędzia". Oczywiście Nina pretenduje do roli tego pierwszego, ale czy będzie umiała pokazać pazurki i zostać "Czarnym Łabędziem"? Czas płynie, a Nina desperacko próbuje odnaleźć swoją ciemną stronę. Wtedy zauważa w zespole dziewczynę wyglądającą jak ona. Za każdym razem, kiedy próbuje do niej podejść, dziewczyna odwraca się. W końcu spotyka ją po próbie. Ma na imię Lilly (Mila Kunis) i wygląda jak Nina. Nie jest jednak jej wierną kopią.

Reżyseria: Darren Aronofsky
Scenariusz: Mark Heyman, John J. McLaughlin, Andres Heinz

Obsada:
Natalie Portman - Nina Sayers / Królowa łabędzi
Mila Kunis - Lily / Czarny łabędź
Winona Ryder - Beth Macintyre / Umierający łabędź
Vincent Cassel - Thomas Leroy / Dżentelmen
Barbara Hershey - Erica Sayers / Królowa
Toby Hemingway - Tom / Zalotnik
Ksenia Solo - Veronica / Mały łabędź
Janet Montgomery - Madeline / Mały łabędź
Sebastian Stan - Andrew / Zalotnik
Kristina Anapau - Galina / Mały łabędź

Zwiastun:

Polska premiera: 21.01.2011 r.

[Macmax]

Oglądałem na 2 raty, bo mnie pierwsze 40 minut po prostu znudziło i w sumie nie za bardzo wiedziałem do czego zmierza reżyser. A dzisiaj widząc BS dalej na dysku postanowiłem się z tym oskarowym dziełem zmierzyć. Nie jest to kino proste, jak ktoś gdzieś widział już coś Aronofosky'ego to wie że u niego kino jest dość złożone i nie do końca jednoznaczne.
Druga część tego filmu jest zdecydowanie lepsza i nie mówię nawet o fajnej lesbijskiej scence między Portman a Milą Kunis, ale dużo więcej się dzieje i dostajemy dużą porcję zagadek psychologicznych do rozwiązania. Cały czas obsesje i żądze bycia najlepszym, najdoskonalszym próbują zawładnąć umysłem Portman, prowadzi to w prostej linii do tragedii, którą można różnie zinterpretować.
Generalnie polecam, ale tylko tym, którzy lubią kino psychodeliczne, lubują się w psychologii ludzkiej osobowości czy też interesuje ich zachowanie człowieka, który musi sobie poradzić z ogromną presją.
Na podkreślenie świetne role Portman i Cassela, a także rewelacyjna muzyka z "Jeziora Łabędziego", ale nie tylko - 7,5/10.