32 odpowiedzi w tym temacie

[karoll]

mnie osobiście cała seria MW bardzo się podobała, chociaż przebrnięcie przez całość zajęło mi dużo czasu (najpierw przeczytałam tomy 1-6 a po roku przerwy zaczęłam wszystko od początku, żeby przygotować się do tomu 7).
do przeczytania MW nie jest koniecznie potrzebna wiedza z inny książek Kinga, wręcz przeciwnie, przeczytanie MW może pomóc w zrozumieniu innych powieści (mnie pomogło np z pierwszym opowiadaniem w "Sercach Atlantydów"). ale to nie jest zasada. ja akurat jestem zapaloną czytelniczką Kinga i już podświadomie łączę w głowie całe universum z jego książek, nie tylko to ziemskie, ale i to ze świata Rolanda (chociaż to i tak tylko dwa różne poziomy Wieży).
a zakończenie MW jest po prostu idealne, zostawiło mnie ze szczęką na podłodze i zrytym beretem na cały dzień.

[Sytams]

Gdy uwienczylem swoja przygode z Ka lzy same przelecialy mi do cna ...

chyba jako nagroda bylem jednoczesnie absolutnie rozbity emocjonalnie wzruszony lecz rowniez pelen negatywnych emocji z powodu zakonczenia sagi

ps; co ja tu robie pojutrze matura

[Rydzu_SSJ]

ps; co ja tu robie pojutrze matura

Mam to samo .

A co do MW to właśnie mam zamiar się za to zabrać w wakacje jak będzie (w końcu!) trochę wolnego czasu . Sporo pochlebnych opinii słyszałem na razie i liczę, że może rzeczywiście King się odrodził w tej sadze, bo po 81 roku już żadna jego powieść mnie jakoś szczególnie nie zachwyciła... Cujo, Nocna zmiana, Miasteczko Salem, Carrie byłby super, a najnowsza Ręka Mistrza to jak dla mnie jakieś popłuczyny po Lost a nie horror w stylu Mistrza.

[Haes]

Mnie MW na początku mocno wciągnęła, chociaż niestety z czasem im dalej,tym gorzej. Pierwszy tom, utrzymany w powolnym tempie i jakby taki wyciszony, a nawet niemrawy miał jednak niesamowity klimat, którego próżno szukać dalej. Co wcale nie znaczy, że dalej jest źle. Drugi, trzeci (chociaż troszkę nudny), czwarty i piąty tom czyta się przysłowiowym jednym tchem. Napisane lekkim stylem, pełne wartkiej akcji i ciekawych bohaterów, sporo zaskoczeń i fajny klimat, chociaż diametralnie różny od tego z 1. tomu.

Dwa ostatnie to jednak rozczarowanie, a końcówka... hmm... niejasna, mętna, zawiła, a jednak mimo to wtórna i przewidywalna. Dlatego też cykl MW uznaję może nie tyle za nie do końca udany, co za zwyczajnie spie.przony w końcówce.

[Quendi]

Jestem po Rolandzie i powiem że dość chaotyczna ta pierwsza część, do tego dość krótka.
Niby dobrze się to czyta ale autor tak skacze że wybija czytelnika z rytmu zamiast jakoś przejrzyściej prowadzić historię.

Po 2 tomie będę wiedział czy się to sklei i rozwinie.

Użytkownik Quendi edytował ten post 23.05.2010 - |19:18|

[Sakramentos]

Quendi, ale właśnie cały witz w tej konstrukcji-jest przeplatana w suwakowy sposób. Wiesz jak trudno coś takiego napisać?
Nie bój się, rzecz zaraz się po kingowsku na szczegóły rozjedzie, a potem autor będzie udawał, że miał jakiś master plan całości (co nawet mu wyjdzie) a na końcu zaliczysz rasowego facepalma jak zobaczysz, że w powieści występuje on jako on sam.
Najlepsza część to chyba trzecia, potem King zauważył że cykl jest popularny zajął się nim na serio, a jak się zajął na serio to zmienił klimat.
Wypowiadam się po lekturze 6 części, 7 nie miałem okazji poznać. Ale znam końcówkę świetny pomysł.

[Quendi]

Powołanie trójki - ta książka to już KLASA. Świetnie napisane postacie jak i sytuacje w których przechodzą do świata Rewolwerowca, jak i on sam w tym obcym dla niego świecie.
Sarkazm, humor i bezkompromisowość oraz brak poprawności politycznej.
Każdy wątek wielce ciekawy, opływający w szczegóły.
Zabójcze teksty.
Także drugoplanowe postacie barwne i zróżnicowane.
Naprawdę nie znajduję wad w tej części, podoba mi się wszystko.

Książka pokazuje że nie ilości bohaterów czy natłok zdarzeń a JAKOŚĆ ma znaczenie.

[Quendi]

Ziemie jałowe, bardzo dobre wprowadzenie do przygód naszych bohaterów. Po zapoznawczej, świetnej poprzedniej części ta ciut słabsza ale idąca z akcją do przodu o wiele dalej.

Kilka bardzo ciekawych pomysłów: promień, mechaniczni strażnicy czy pociąg oraz zwierzak "papuga".

Wszystko dość klimatyczne, spójne, oryginalne lecz bez dziwaczenia.

Mimo wspomnianych podróży w czasie, między światami itp nie uświadczymy tutaj pseudo naukowego bełkotu, który zabija wiele innych ciekawych książek.
King skupia się na bohaterach dbając o to by przedstawić ich jako osoby z krwi i kości. Także trzeba mu przyznać że wszystko jest czytelne a o jasności przekazu zapomina wielu pisarzy.

[Quendi]

Czarnoksiężnik i kryształ, całkowita zmiana charakteru serii z bardzo dobrej psychologicznej, psychodelicznej na przygodową.

Mi się jednak bardziej podobała wcześniejsza koncepcja choć obecna broni się dość żywymi nowymi bohaterami i składną opowieścią.

[Quendi]

Wilki z Calla, dalsza przygodowo westernowa część podróży rewolwerowców.
Dobre ciekawe acz nadal uważam ze lepszym rozwiązaniem było skupienie się na bohaterach jak na początku.
Nie chcę być źle zrozumiany bardzo lubię przygodowe fantasy/scifi w końcu przeczytałem cały cykl Drizzita czy też Honor ale King tak znakomicie zaczął z warstwą psychologiczną że oczekiwałem innego rozłożenia akcentów.
Na dodatek tutaj nie mogę pozbyć się wrażenia że część westernowa jest doklejona, mniej istotna choć dobrze napisana.

[Sakramentos]

1. Do Drizzta się nie przyznawaj, co najwyżej do pierwszych tomów
2. Mm takie samo zdanie na temat kolejnych książek cyklu. Do trzeciego tomu było super i wypas. Od czwartego-zmiana konwencji bo autor zaczął nad tym na serio siedzieć. I wyszło dziwnie.

[Quendi]

Pieśń Susannah, zawsze lubiłem odcinki seriali gdzie zwykli ludzie dowiadują się o "obcych" itp którzy są dobrze znani widzom seriali czy to w Stargate, Farscape itp
Także tutaj część z Rolandem jest bardzo ciekawa. Nie przynudza rozmowa z Kingiem jak też przygody pozostałem części drużyny.

[Quendi]

Mroczna Wieża, no to King pojechał Lostem.
Po doświadczeniach z Lostem jestem uczulony na zagadki w zagadkach a na końcu autorzy nas olewają bo sami nie mieli pomyślanego finału i nic nie wyjaśniają.

Jedyne szczęście to że King nie poszedł na totalną wydrę i nie zaserwował nam standardu że to wszystko sen, choć BACH! i jesteśmy na początku wielce lepsze nie jest.

Autor niby się tłumaczy na końcu że nie ważny jest finał podróży a sama podróż lecz ja nie kupuję tego badziewia.

Nie można jednak zarzucić tego że przygody nie były ciekawe. Także bohaterowie nietuzinkowi a co najważniejsze nie bezpłciowi jak u niektórych. Obraz dopełnia dość duża ilość oryginalnych pomysłów i mamy cykl dość dobry, ciekawy acz z finałem z typów które szczególnie nie lubię.